OVER ALCOHOL,

Over de duistere gedachten van gisteren. Alcohol! En schaamte.

Gisteren, na een lange dag op kantoor en een van die dagen, je weet wel, gevuld met momenten waarop je je afvraagt: "Wat gebeurt er in vredesnaam?", de soort dag waarop er weer ergens een kleine ontploffing heeft plaatsgevonden waar ik deel van uitmaakte. Eigenlijk was ik zelfs degene die de lont aanstak. Zo'n dag dus. Het leek heerlijk om met collega's een glas wijn te drinken. En als je een commerciële kantoorbaan hebt in de horeca, is dat veel makkelijker dan in de meeste andere beroepen. Ik had al een week eerder met een collega afgesproken om bij te praten.

Na een vermoeiende dag plofte ik neer op het terras en bestelde ik een glas wijn. Eigenlijk hoefde ik dat niet eens te bestellen, het is 'normaal' voor mij om er een te nemen, of meer. Gelukkig drink ik tegenwoordig minder omdat ik na het werk veel sport, maar er zijn nog steeds die dagen, meestal twee per week, waarop ik met andere collega's afsluit. Zij nemen na dat ene glas de auto naar huis, maar zodra een andere collega klaar is, nemen we er nog een, en nog een, want na één glas volgen er al snel twee, drie, enzovoort. Kortom, ik kan niet bij één glas wijn blijven, ik heb geen rem, en dan vergeet ik zelfs te eten.

Er zijn vaak drie dagen per week of meer waarop ik geen druppel aanraak, thuis drink ik helemaal niet. Net zoals ik na het werk geen nee zeg, doe ik dat ook niet bij familie, buren of vrienden. Dus in die twee of drie dagen drink ik niet één glas maar minimaal een fles, want na twee glazen is er geen rem meer.

Wat voelt alcohol goed op dat ene moment

Op dat moment voel je je nog goed, aangeschoten en klaar voor een diepgaand gesprek (dat eigenlijk meer als langdradig kan worden beschouwd). De verhalen vloeien en de tranen ook, maar op dat moment lijkt het passend. Dan fiets ik naar huis en komen de donkere gedachten weer naar boven en eenmaal thuis val ik in een diep gat. Tranen stromen over mijn wangen en zijn niet te stoppen. Wat doe ik hier? Wie heeft mij nodig? Wat is mijn waarde? Al deze vragen lijken in mijn hoofd alleen maar negatieve antwoorden te hebben. Niet dat ik mezelf iets zou aandoen, maar op dat moment denk ik alleen dat het niet erg zou zijn als er morgen geen nieuwe dag is. Alleen mijn dochter zou het moeilijk vinden, maar ze is sterk, ze zal het wel redden. Uiteindelijk val ik huilend in slaap.

Nu ik dit schrijf, is het de volgende ochtend en voel ik vooral schaamte. Waarom heb ik mezelf zo laten gaan? Wat een vertoning. Ik begrijp weer waarom niemand wil afspreken, want met mij erbij wordt het altijd te laat, altijd zeurende gesprekken, altijd te veel. Dat is precies mij, want ja, ik ben altijd te veel. Maar als ik eenmaal heb gedronken, ben ik nog meer te veel en laat ik geen ruimte voor anderen en hun gevoelens. Dit negatieve en donkere gevoel duurt niet slechts één dag, maar soms wel drie.

Niet meer drinken

Ik wil dit niet meer. Ik wil niet meer drinken, of eigenlijk wil ik weer kunnen drinken zonder te overdrijven. Gewoon twee glazen en niet meteen twee flessen. Gewoon gezellig een keer, zonder dat emoties de overhand nemen. Kan ik dat? Ik heb al van alles geprobeerd, zoals mezelf beperken tot maximaal twee glazen als ik drink, maximaal acht glazen in een week. Maar niets lijkt te werken. Na anderhalf glas ben ik alle goede bedoelingen vergeten. Het zou fijn zijn om bij een leuk etentje een flesje wijn te kunnen bestellen, vooral met mijn 19-jarige dochter, of om te proosten op een feestje, of gewoon één drankje na een zware werkweek. Hoe kan ik dit doen? Ik heb nog geen idee. Voor nu moet ik er eerst voor zorgen dat mensen in mijn omgeving niet meer automatisch verwachten dat ik drink. Ze moeten niet langer denken: "Wijntje?" En of ik nu met de fiets ben of niet, ze moeten niet zomaar aannemen dat het oké is. Moet ik helemaal stoppen? Hoe ga ik nee zeggen? Hoe ga ik dit doen? Wil ik dit wel doen? Want het is ook zo gezellig en ik hou er ook wel van. Help me zonder te oordelen. Hoe kan ik af en toe gewoon een wijntje drinken, of moet ik helemaal stoppen? Ben ik nu een alcoholist, ook al drink ik soms een week niet?